Zakręt

Auto odpalone, 7:00 na zegarku, w baku świeci się rezerwa a to dopiero środa. Zaczynamy trasę, jednak nie jest to ta sama trasa, a dokładnie to nie ten sam styl jazdy. Stał się, bowiem bardziej agresywny, porywczy i nerwowy. Pomyśleć, że to przez ekologiczną jazdę, jednak decyzja o zaprzestaniu kopcenia jest jak najbardziej słuszna, ale jest mały problem. Bywa tak, że inne auta coraz bardziej zaczynają przeszkadzać w jeździe. To ktoś zajedzie po chamsku drogę, ktoś inny przerysuje nam zderzak i odjedzie jak gdyby nigdy nic, są też tacy, którzy na parkingu staną tak, że nie można wsiąść do swojego auta i trzeba to robić przez bagażnik. Wcześniej w takiej sytuacji kierowca zatrzymał się na poboczu, zakopcił, pogadał i wszystko przechodziło, cały stres i napięcie opadało. Co robić teraz? Jak radzić sobie z niedogodnościami trasy? Podobno medytacja jest dobrym rozwiązaniem, ale nie za kółkiem. Może to doprowadzić do kolizji albo do efektownego dachowania na poboczu. Może dodać gazu, wyprzedzić wszystkich tak żeby nikt nie zawadzał? Ale przecież nie o to chodzi, żeby się alienować. Ponownie przypominają mi się słowa mojego dziadka, człowieka, który pokonał wiele kilometrów trasy i nie po jednym asfalcie jechał. Dziadek zawsze mówił: „Grzegorz, trzeba umieć jeździć z innymi po tych samych drogach”, ale dziadku jak to robić, gdy człowiek odmawia sobie ostatniej przyjemności w  życiu? Rzucenie kopcenia nie poprawi drastycznie naszych osiągów, nie doda nam mocy, ale na pewno przedłuży  żywotność naszego silnika. A stres? Czy stres w tym wypadku nie dopełni dzieła zniszczenia? Pokażą to kolejne kilometry.
Wytrwałości i szerokości.